Berghond van de Maremmen

Berghond van de Maremmen

Informatie

Herders- en Berghonden van Zuid- en Oost-Europa en Aziƫ, Vereniging

Herkomst

Zo'n 2.000 jaar geleden werden de voorouders van deze honden al beschreven door de Spanjaard Columelia in 'de Re Rustica', een twaalfdelig werk over het boerenbedrijf. De auteur merkte daarbij op dat deze Italiaanse herdershonden wit moesten zijn om ze 's nachts van de wolven te kunnen onderscheiden.
Dit oude hondenras, dat de kuddes bewaakt, is afkomstig van berghonden, die nog steeds in de Abruzzen gebruikt worden, alwaar het houden van schapen ook nu nog floreert, en van herdershonden, die tot voor kort nog voorkwamen in de regio van de Toscaanse Maremmen en in Latium. Vooral sinds 1860 heeft de seizoensgebonden trek van de veestapel van de ene regio naar de andere voor een natuurlijke vermenging gezorgd.

Algemeen voorkomen

Een stevige hond met een goed ontwikkeld spierstelsel en een waardige, haast majestueuze uitstraling.

Schofthoogte

reuen 65 - 73 cm; teven 60 - 68 cm

Gewicht

reuen 35 - 45 kg; teven 30 - 40 kg

Vacht

Overvloedige beharing, lang, tamelijk stug aanvoelend, vlak tegen het lichaam aan liggend, licht golvend is toegestaan. In de winter heeft de Maremma een dikke ondervacht. De kleur moet wit zijn; ivoorkleurige, bleke oranje of citroen tinten zijn toegestaan mits niet overheersend.

Gebruik

Bewaker van schaapskuddes, tegenwoordig ook gezinshond.

Gezondheid

Soms komt heupdysplasie voor.

Aard

Alert, waaks, intelligent, aanhankelijk voor de baas maar niet afhankelijk, eigenzinnig, vriendelijk, trouw, sober en hard voor zichzelf. Gereserveerd naar vreemden, geduldig met kinderen. Hij luistert alleen als hij er zelf het nut van inziet en moet op basis van wederzijds respect met zachte hand opgevoed worden.
Bijzonderheden Af en toe kammen of borstelen, vooral in de ruiperiode

Bijzonderheden

 

Bron

Raad van Beheer

Joomla templates by a4joomla